Propert is….
Terug van weg geweest! Nieuw maar zeker niet verbeterd!

Vette shit mensen! Het tweede weekend van campzone en ik mocht er naartoe. En ik wist al hoe laat het was toen ik om 13.00 wakker werd, mijn god wat een kutdag zou dit worden(zo’n dag was het)…
Ik stap mijn voordeur uit recht in de slipstream van een ouwe taart die bij mijn buurwijf op bezoek was (zo’n dag was het). Nou is mijn gallerij precies een dikke ouwe taartenreet breed dus rechts inhalen was er niet bij, de 17 meter naar de deur duurde een dikke vijf minuten. Gelukkig pakte zij de lift en snelde ik als een gazelle de trap af. Ik woon in een van de goede buurten van Zalt-da-bomb-mel en dat houd in dat het meestal erg rustig is. Ik start mijn auto, draai de parkeerplaats af en kon wachten om achteraan te sluiten in een stoet van 5 auto’s vanuit het niets. Ik werd op een gegeven moment ingehaald door datzelfde ouwe mokkel met d’r dikke reet in een scootmobiel en ik ben er bijna zeker van dat ze lachend haar middelvinger naar me opstak (zo’n dag was het).
Nou ja, eerst maar eens een broodje halen bij de esso, ik kom bij de esso en de broodjesafdeling was om een niet nader verklaarde reden gesloten (zo’n dag was het). Nou ja, even pinnen en ik ging vol slechte moed op weg naar Biddinghuizen alwaar dat fantastische feest Codemasters Campzone in al haar uitbundigheid gevierd word.
Juist, ik sta voor het stoplicht en zie dat mijn benzinetank de Jan Sijken stand heeft (leeg, nutteloos en met hier en daar wat dampen) dus ik kon meteen omdraaien en terug naar hetzelfde tankstation waar inmiddels een caravan-mercedes combinatie alle pompen blokkeerde (zo’n dag was het). Ik stond in de rij voor de kassa toen twee brede gasten binnenkwamen en iedereen link aankeken, en ze hadden gelijk ook ze waren met afstand de coolste dudes in het tankstation.
Eindelijk onderweg naar bruisend Biddinghuizen. Half Nederland zit op dit moment in het buitenland maar de andere helft reed met 95 km per uur voor me op de snelweg (zo’n dag was het). Eindelijk kom ik aan in Walibi World waar het allemaal moet gebeuren.
Ik kom daar dus aan, een of andere computergast had iets te teveel bawls gedronken en zijn harde schijf crashte met donderend geweld in mekaar, leuk. De ambulance die het manneke afvoerde eiste dat alle auto’s naast de gebaande paden geparkeerd moesten worden, zelfs die van mij! Ik parkeerde mijn auto in 30 centimeter water en stapte uit. Klotsend liep ik naar de ingang alwaar die blije blije Bert me opwachtte.
Het eerste wat hij vroeg was waar mijn logeerspullen waren. Dude, ik blijf hier echt niet slapen, ik heb de vreemdste verhalen gehoord over kinderlokkers en hetero/homo omvormers, ik ben zo straight als Elvis maar ik heb geen zin om al die bekeerpogingen te ondergaan, doe me een lol.
Het tweede wat hij me vroeg was of ik geen zin had om te blijven slapen… Dude, ga je dat de hele dag blijven vragen? Ja dus.
Afijn, ik maak het me gemakkelijk en ga achter de cateringmobiel zitten in het gezelschap van wat meisjes van een jaar of zestien. Bert vraagt me tussen neus en lippen door of ik blijf slapen en ik antwoord ontkennend. Ik kreeg een inval en ik vroeg een plaatje aan, ik bel de studio en vraag met een overdreven utrechts accent de ploat vaan Eekoon aon, benaanzoa of zowies, voor de tsjikkies. Dumbass Dennis bedankt me voor mijn bijdrage en mijn fantastische Haagse accent. Ach ja, je doet de moeite maar je vraagt je soms af voor wie. Het is dat ik mezelf zo leuk vind want anders had ik het niet eens gedaan. Naar bijverschijnsel was dat Bert ineens een idee kreeg: Peet, twee vragen, vraag 1: Blijf je slapen? Vraag 2: Vannacht gaan we jou met een camera op je gericht een paar tenten insturen en dan doe jij leuk als Jean-Paul.
Okee, vraag 1 antwoord is: Ehh… even denken…. NEE! Vraag 2: wat was precies de vraag?
Mooi, zo gezegd zo gedaan.
De tijd een beetje gedood met nerds uitlachen, en en passant nog de KKK opgericht, De Kampzoon KoolKlan, mensen moesten bij wijze van doop door een 80 centimeter diepe plas tot mij komen om zo toegelaten te worden tot de KKK, bizar hoeveel mensen dat een goed idee vonden.
Uiteindelijk was het moment daar dat ik met een rugzak van 20 kilo met een uitpuilende antenne het terrein opging om leuk te doen. Freestylen met een hoofdletter F, ik weet niet eens meer wat ik allemaal gedaan heb maar het had iets te maken met een UTP kabel competitie, het filmpje is binnenkort vast wel ergens te downloaden.
Bert deed het licht, als je goed oplet zie je hem lachend door het beeld huppelen met een peuk in zijn bek en een zaklantaarn met wc-papier er omheen, vraag maar niets. Boudewijn bemande de camera en Machiel deed alsof hij ons niet kende. We hebben wel gelachen, mijn god wat een vage reacties kregen we.
Al met al ligt de conclusie voor de hand, ik was de coolste gast van Campzone, noem mij maar de kampzoon.

Dijkland FM, het radiostation in mijn woonplaats Zalt-da-bomb-mel, het station waar ik mijn radiohobby ben begonnen. Ongelooflijk hoeveel volslagen onzin Bert en ik daar de ether in hebben geslingerd, Proper&Van Lent productions® proudly present:

- De Drop & Go, bel aan bij wildvreemden en vraag of je even van het toilet gebruik mag maken, scheit de plee vol en peer hem. Uitvoering door beroepsmongool Driekusss Da Friekusss AKA DJ Redneck AKA El Drieko AKA Da Darting DJ. (ook altijd goed voor een racistische of sexistische mop trouwens) Quote: ‘HAHAHA ik ben al drie dagen niet meer naar de wc geweest, de kietel!’

- Antwan De Weerman, bel om 7.15 naar een boerke van buuten en hij vertelt je wat de weersverwachting word, dat is de bedoeling althans. Deze jongeman heeft de gave om iedereens aandacht binnen 45 seconden kwijt te raken en toch nog 10 minuten doorlult over koetjes en kalfjes… en als ik koetjes en kalfjes zeg dan bedoel ik dat letterlijk. Quote: ‘Droomt ‘r niet van Bert!’

- De Morgenbel, bel mensen om 7.30 op op zaterdagochtend om ze een goeiemorgen te wensen, alleen goeienmorgen en variaties op dat thema dan he. Degene die zijn slachtoffer het langste aan de lijn houd wint, de verliezer haalt koffie. Record: 6.32 minuten, de vrouw aan de andere kant heeft de hoorn naast haar toestel gelegd, een beetje verbaasd hebben we toen zelf maar opgehangen.

- De Beginbel, bel mensen om 21.05 op en vraag of ze de radio aan willen zetten omdat we begonnen zijn, de telefoon moet bij de speaker gehouden worden voor die beroemde rondzinger. Quote van een welwillende maar simpele deelnemer: ‘Wanneer komt dit op TV?’

- Hét Sportnieuws, bel om 9.30 je sport correspondent Leen Touwers en praat vervolgens een kwartier lang alleen maar over Feyenoord.

- De Kelder van Transmedia, duik in een stofhok vol met oude platen (ouwe meuk is op zoveel manieren leuk) en grijp het meest wanstaltige produkt dat je kan vinden en draai dat vervolgens, tot grote tevredenheid van jezelf, 20 minuten lang. Hoogtepunten: Alle 13 Schuin, De 89 Grootste Piratenhits en Demis Roussos Live In Apeldoorn.

- De Local Quote, laat een boerke van buuten wat in een microfoon mompelen, neem het op en laat de plaatselijke bevolking raden wat hij bedoelt, hier zijn prijzen mee te winnen. Bij gebrek aan bellers kan je ook zelf mensen bellen, merkwaardig genoeg wonen er alleen faxen en hardhorende oude mensen in het uitzendgebied van Dijkland. Quote: ‘As de moezze steggen den kredde jeuwek.’

- Kepkepkepaloon, val tot in den treure een plaatselijke volkszanger lastig, noem hem consequent Kepkepkepaloon en doe alsof je oprecht geinteresseerd bent in zijn carriere. Vreemd detail: Kepkepkepaloon doet alsof hij oprecht geinteresseerd is in je programma.

- De Sinterklaas Countdown, begin in augustus met het aftellen tot sinterklaas door iedere uitzending een liedje te draaien van De Damrakkertjes, vier geen sinterklaas maar ga integraal door met de Kerst Countdown.

- De Kerst Countdown, draai tussen sinterklaas en kerst iedere uitzending een liedje van De Damrakkertjes, na kerst kun je weer beginnen met de Sinterklaas Countdown.

Ik moet de overvolle archieven er nog eens op naslaan want ik ben vast nog het een en ander vergeten, als ik nog wat tegenkom zal ik het zeker nog onderaan deze lijst plaatsen.

Maar je ziet het, alles kon daar, het enige waar de baas zich in de 8 maanden dat ik daar was mee bezig hield waren het plaatsen van twee TFT schermpjes in de radiostudio en de onbegrensde mogelijkheden van het mengpaneel in de TV studio. Gilco “De Grote Grijze Geitenbreier” Grandia had een kantoor in het Dijkland hoofdkwartier waarin hij de radio altijd op radio 2 had staan, in ieder geval tijdens onze wervelende programma’s.
HEE! Ik zou bijna vergeten dat hij ook nog de voorraad Dijkland petjes in de gaten hield, dergelijk materiaal is natuurlijk veel belangrijker dan de inzet van mensen die bijna volle werkweken maakten zonder ook maar een cent vergoeding en hij verloor dan ook geen petje uit het oog. Heel goed Gilco, jij kent je prioriteiten tenminste! Heeft John de Mol al gebeld? Voor regelmatige updates rond dit onderwerp kan je het beste hier zijn.

Goeienavond lieve kinderen, en jullie ouders zijn natuurlijk ook welkom, hallo pappa, hallo mamma. Het is vrijdagavond ….. en jullie weten natuurlijk wat dat betekent!! Ja precies, het is weer tijd voor een nieuw avontuur van Bertje en…… ! Bertje en Peter, ga er maar eens lekker voor zitten.
Wat zullen ze deze week nou weer voor onwaarschijnlijke dingen meemaken? Nou, we zullen er snel achter komen, hier gaan we:

Bertje en Peter gingen eens naar een feest, eekhoorn de party heette dat feestje. Bertje en Peter zijn twee enorme radiohelden….., vinden ze zelf. En zij mochten daar op die party van 23.00 tot 09.00 een radioshow verzorgen. Nou weten jullie natuurlijk dat Peter buiten een radioheld ook een zeer zuur en chagrijnig persoon is dat overal het slechtse in ziet, zijn lijfspreuk is niet voor niets: ‘Na zonneschijn komt regen.’ Bertje daarentegen is een vrolijke frans die overal zonder na te denken in duikt en eerst op zijn bek moet gaan voordat hij iets leert.
Peter zei dus van tevoren: Bertje, van 23.00 tot 09.00 is veel te lang, dat gaan we niet trekken.
Maar Bertje zou Bertje niet zijn als hij zich ook maar iets van Peter aan zou trekken, dus die tijden stonden vast.

Nog een slecht plan: Bertje zou rijden, in de Bert-mobiel nog wel. De dag der dagen was gekomen en Bertje haalde Peter op, Peter woont in een hut in een treurwilg en was strontchagrijnig, een vrij normale dag dus. Tudeludeludelude, (dat is de intercom, mét video) Peter strompelde naar de intercom en zag daar de grote dikke irritant blije harses van Bertje: Op zijn blijst zei Peter “Hee Bert, ik gooi de touwladder uit kom maar naar boven.”
Bertje op zijn charmantst: “Doe niet zo lomp, mongool! Kom jij maar lekker naar beneden”
De druppel die de emmer doet overlopen viel al voordat we goed en wel onderweg waren.

Bertje en Peter stapten in de Bert-mobiel en begaven zich richting Eindhoven, eenmaal in die KUTSTAD aangekomen moesten ze het beursgebouw zien te vinden, dat ging zeer makkelijk.
Maar toen moesten we nog een parkeerplaats zien te vinden…
Hier links Bertje, hier, hier links, Bertje, hier links!
Waar? Hier?
Nee Bertje nu zijn we er al voorbij.
Lul! Zeg dan als ik links moet!
Okee Bertje, poging twee, hier links, bertje, hier links! Bertje Bertje, hier links!!
Hier heen? Nee dat is rechts! Je moet links!
Zeg dat dan wat eerder godverdomme!!
Poging drie en vier en vijf en zes gingen ongeveer hetzelfde, beetje saai. De bert-mobiel ondertussen begon steeds meer lawaai te maken en sloeg een paar keer af, toen Bertje tegen Peter zei dat hij eigenlijk eerst had moeten tanken stond Peter op het punt om een Mohamed B-tje uit te voeren op Bertje.

Zeg dan duidelijk waar ik naartoe moet schreeuwde Bertje voor de zoveelste keer tegen die arme Peter.
Donderstraal nou een eind op man! We rijden 7 keer dezelfde weg en je weet nog steeds niet waar je linksaf moet! Flikker! Idioot! Het is zeker ook mijn schuld dat je auto steeds verrotter klinkt??
Nee, dat is de schuld van mijn vader. zegt Bertje

AAAAAAAAAHHHHHHHHHHH!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ik word gek van die gast!!!

Goed, onze radiohelden maken hun programma en na een uur of vijf begon het er steeds meer op te lijken dat Peter gelijk zou krijgen. De man met de hamer meldde zich om 04.00 en het humeur van onze vrienden begon onder het vriespunt te raken. En ze moesten toen nog lekker 5 uur, ze waren op de helft.

9 pakjes sigaretten en 35 kopjes koffie later waren onze helden klaar, klaar met de eekhoorn party, klaar met de wervelende radioshow maar vooral klaar met elkaar.

Moe maar onvoldaan begaven ze zich naar de parkeergarage waar zij de Bert-mobiel gestald hadden, daar aangekomen om een 9.15 lazen ze op een bordje dat die KUTPARKEERGARAGE in die KUTSTAD om 11.00 open zou gaan…

Bertje…?
Ja Peter.
Bertje, wat hebben wij toch een kutleven he?
Ja Peter, jij in ieder geval.

Afijn, Bertje en Peter zitten drie kwartier met holle ogen voor zich uit te staren en hun tragische bestaan te overdenken. Als Bertje ineens sleutels hoort rinkelen, hij stoot Peter aan die op dat moment net een strop om zijn nek schoof en een stevige boomtak uitzocht. Peter, hoor je dat? Sleutels!!
Ja Bertje, ik denk dat je gelijk hebt!
Ze rennen met zijn tweeen naar het hek en zien hoe een jonge blonde vrouw in haar auto stapt, naar het hek rijd, haar kaartje in de automaat doet en hoe het hek omhoog schuift!!

Bertje…?
Ja Peter.
Ik denk dat dat “gesloten” alleen slaat op dat je er niet IN kan, maar er wel UIT.
GODVERDOMME!! KUTSTAD!!!

Peter…?
Ja Bertje.
Die tak ziet er stevig uit, heb je nog een stuk touw over?

SCHANDE MENSEN!! IK BEN HELEMAAL VERGETEN MIJN LAATSTE COLUMN TE DROPPEN!! BIJ DEZE:

Eerst even een korte toelichting
Doordeweeks ben ik een kantoorpikkie, echt een kutbaan en je kan je leven niet op een ergere manier vergooien maar op kantoren werken vrouwen, vrouwen vrouwen vrouwen zo mooi…. Om emotioneel van te worden.

Nou ben ik vorig jaar bijna ontslagen maar kon op het nippertje nog bij een andere vestiging werken. (ik werk trouwens bij een groot transportbedrijf) Op die vestiging werkten op zich een paar mooie vrouwen maar vooral draken, zombies (excuses Bert, ik weet dat zombies een bijzondere betekenis voor je hebben maar ik bedoel dus de levende doden), gebochelde trollen en manke misbaksels die iedere dag in een trieste stoet langs mijn bureau strompelden.
Plotseling kreeg ik een kans om terug te gaan naar het bedrijf waar ik dus ontslagen zou worden en ieder weldenkend mens zou daar voor passen.
Ik ging dus terug, want op die vestiging werken vrouwen, vrouwen, vrouwen…. Om in tranen uit te barsten zo mooi.
Ik verheugde me op de eerste dag terug in het paradijs…. Maar iemand met mijn geluk zou beter moeten weten, de baan die me aangeboden werd klonk heel leuk maar in plaats van in mijn oude vertrouwde ge-airconditionde, lichte kantoor inclusief werkende radio terug te komen en me weer tussen die vrouwen te wringen, werd ik in het magazijn gedonderd en zit ik nu in een of andere gore keet op een versleten bureaustoel die iedere 20 seconden een halve centimeter zakt, tussen MANNEN!! Gadverdamme! Alleen maar ongewassen zwetende ventjes! Geen mooie strakke blote buiken meer voor Peet, ja van die gore behaarde bierbuiken die met veel geweld tussen broek en shirt naar buiten puilen zie ik er wel zat.
Ik zit daar nu dus in die tweedehands keet die nog ruikt naar de vorige troep zwijnen die daar gore praatjes in hebben opgehangen, de enige keer dat je die stank niet ruikt is als mijn huidige knoflook-gestookte-een-keer-per-week-douchen-is-genoeg-collega’s op 20 centimeter van mijn neus komen uitawasemen.
Soms kom ik nog wel eens op mijn oude kantoor en dan ga ik even zitten om een praatje te maken met die meisjes daar, het ultieme punica-oase gevoel. Dan zit ik daar en dan komen die engeltjes een voor een voorbij, het ene parfum nog zoeter dan het andere. De liefste glimlachjes alsof het niets kost!!
Ik moet eerlijk bekennen dat ik er eerst niet zo mee zat of het was nog niet echt tot me doorgedrongen… ik weet het niet.
Maar vandaag kwam de realiteit om de hoek knallen, ik kom in de kantine en daar aan een tafel zaten mijn huidige collega’s… de een snuit zijn neus en laat vol trots het resultaat zien aan de ander. Collega drie heeft een huidziekte denk ik want hij krabt meer aan zijn kop dan dat hij met zijn ogen knippert, schouders vol met roos en korstjes in zijn mondhoeken. Collega vier is een keer hard op zijn hoofd gevallen want aan zijn gebrabbel valt geen touw meer vast te knopen, vreemd genoeg denkt hij dat ik hem begrijp want ik kom niet meer van hem af. En aan een andere tafel zie ik een voor een al mijn ex-collega’s zitten, vrouwen, vrouwen, vrouwen… om je vingers bij op te vreten, “hoi Peet, kom er gezellig bij zitten”.

Mensen, ik voel me een uitgehongerde geit die in een kaalgevreten weiland aan een ketting van 2 meter zit, en op 2 meter 20 ligt een heerlijke sappige appel, ik kan hem ruiken maar hij blijft onbereikbaar.
Ik doe alleen maar goeie daden, de hele dag door! Ik ben een engel wat dat betreft maar er is maar een conclusie: God haat mij!

Hallo fans!
Bert is gefrustreerd, gefrustreerd omdat ik mijn telefoon niet opneem. Ik heb hem al zeker 8 keer gezegd dat ik geen bereik heb op mijn werk maar hij blijft het proberen en het blijft hem frustreren, ja dat rijmt!

Ach, hij wil het liefst dat ik 24-7 voor hem klaar sta en het idee dat iemand, naast contact met hemzelf, een ander en drukker leven lijdt gaat zijn zeer beperkte verstandelijke vermogens te boven.

Hij plaatst zelfs mijn telefoonnummers op zijn log met het oproepje om mij te stalken, ga je gang maar! Ik neem toch niet op.

Maar “to return the favour”:

Thuis: 0345681746
Mobiel: 0616122321
Werk: 0610426031

Doe wat je wilt maar als je hem echt wilt frustreren moet je gewoon niet bellen, doe ik ook nooit en dat werkt goed.

Ik kom er vast nog wel een keer op terug…

Tijdens de elf tot 11, het programma na PRO-1337 waarin Bert en ik onze favoriete plaatjes draaien en waarvan baas Bouke gezegd heeft dat het mag maar dat we wel rustig moeten blijven gaat Bert helemaal uit zijn dak op de Moody Blues met Melancholy man. Spastische bewegingen en vreemde kreten kwamen achter het mengpaneel vandaan…

Bouke: Bert! Je zou het rustig houden!
Bert: Wat lul je nou joh gek? Ik ben toch aan het playbacken?
Peet: hahahahaha, playbacken!!!
Bouke: ….playbacken? Ik hoor je over mijn koptelefoon heen!!
Bert: Huh? Kwam er dan geluid uit?

Kut.
Op het moment dat ik deze column schrijf is Word er uit zichzelf mee gestopt en ben ik al mijn muziek info kwijt die ik tot dat moment verzameld had. Op zich niet zo’n probleem maar ik moet die shit voor vrijdag hebben anders krijgt Bert weer een epileptische aanval.
Vorige week had ik ook een probleem en toen moest mijn hele harddisk geformatteerd worden, alles wat ik had aan muziek was ik kwijt. En als je me pijn wilt doen dan moet je vooral mijn muziek weghalen.
Ik zal je nog eens iets vertellen, mijn muis piept, mijn computermuis piept mensen, ik heb dat ding met vanalles en nog wat schoongemaakt maar als ik hem over mijn bureau beweeg piept dat kreng, ik word er helemaal gek van. Dat irritante piepje… ik laat nog liever twee kronen in mijn mond monteren dan dat ik met die muis moet werken, ik kan wel janken.

Ik haat computers, echt ik haat ze met een passie, de woede van Osama is niks, maar dan ook helemaal niks vergeleken met de verzengende haat die ik voel voor die irritante teringkasten, oppleuren met die namaak hulp, ze maken je leven een stuk makkelijker, flikker toch op met die onzin. Ze creeeren allemaal problemen die op geen enkele manier opwegen tegen de zogenaamde voordelen. Niemand maar dan ook niemand heeft me ooit een goed argument in het voordeel van PC’s kunnen geven, en geloof me ik heb het echt aan een hoop mensen gevraagd.

Ik zeg, pleur die tyfusdingen allemaal op een grote hoop en donder er 950 napalmbommen op, gezamenlijk zullen we als een stel waanzinnigen in onze blote reet rond die gigantische ceremoniele brandstapel dansen, wilde vreugdekreten zullen tot in de uithoeken van ons zonnestelsel te horen zijn. Wees niet bang, ik zal de eerste zijn die uit de kleren gaat.

En we zullen terugkeren naar het stenen tijdperk waarin het toppunt van techniek twee stenen zijn die je tegen elkaar mept om een vuurtje te maken. Met liefde zal ik terugkeren naar de tijd dat sjamanen met berenvellen op hun harses moeilijke toverspreuken uitspreken om je bang te maken. Sjamanen die lekker doen wat ze horen te doen, in onze verderfelijke tijd heet een sjamaan niet een sjamaan maar “applicatie-beheerder” “IT-er” “ICT-er” of “netwerk-specialist” ze doen eigenlijk hetzelfde, ze verklaren natuurkundige verschijnselen met vage termen en zijn ontzettend bang om hun kennis te delen, oei oei, het moet vooral mysterieus en onbegrijpelijk zijn voor normale mensen. Toverkunsten vertonen ze met hun programmeertaal, maar ik prik er doorheen, als je echt zoveel weet… WAAROM WERKT DIE ZOOI DAN NOOIT? OF OP ZIJN MEEST MAAR EVEN? Met je kwasi-wetenschappelijke ge-ouwehoer.
Nee lieve mensen, ome Peet houd ermee op, computers zijn pure oplichtingspraktijken, ze bieden oplossingen voor problemen die zonder computers nooit bestaan zouden hebben, dat is het geniale van die software-charlatans, een oplossing bieden voor een probleem wat zonder die oplossing nooit bestaan zou hebben.
Wees eerlijk en zeg nou zelf, wat hebben ze nou meer gebracht op de wereld? Wat is er bijgekomen dankzij de computer? HELEMAAL GEEN ENE REET!!! En kom nou niet aan met computerspelletjes en email, want daar heb je ook geen ene hol aan.
Kom maar op, lieve lezers met je tegen-argumenten.

Een voor een zal ik ze weerleggen en met gemak, niet omdat ik een briljante geest ben maar omdat ik zoals altijd gewoon gelijk heb!

Zaterdag… het was een mooie dag, geen koppijn en ‘s avonds naar Nieuwegein mijn stad. Terug naar mijn roots, JA MIJN WORTELS JA!!!
Daar werd een LAN-party gegeven, Netgames, 1700 man in een grote hal. Ik was nog nooit op zo’n party geweest maar het viel me heel erg mee, relaxte gasten allemaal. Tering, goeie shit mensen!!
Halve avond met Kaassie zitten praten, en een oude collega tegengekomen. (MARJOLEIN, LEKKER DING, JE BENT EEN SCHAT!!)
Toen werd het zondag, chillen in mijn crib, what a wonderful day… ‘s avonds… ik word gebeld… mijn allerbeste vriend Bert aan de telefoon…

Bert: “Peet, hoe istie jongen?”
Ik ruik nattigheid en zeg: “mwah…”
Bert: “Mooi! Peet ik heb slecht nieuws jongen…”
Ik: “Ik had niks anders verwacht…, dikke strontvlieg”
Bert: “Antwan is jarig en jij gaat mee er naar toe”
Ik: “Ehhh… ik heb zaterdag al iets!!”
Bert: “Dat maakt niet uit want hij viert het maandagavond”
Ik: “Dan heb ik ook al wat!!!”
Bert: “Peet, kom op jongen je moet mee!”
Ik: “Gore bloedworst dat je er rondloopt! Wat doe je me aan?”
Bert: “Ik zie je morgen!” tuut-tuut-tuut-tuut-tuut…
Ik: “Bert! Bert! Flikker op met je bolle paardenreet!!”
Bert: “tuut-tuut-tuut-tuut-tuut…”

Ah nee, nou moet ik op maandagavond naar Grubbelveen om bij Antwan gezellig te gaan zitten doen.
Ik haat gezellig, ik HAAT maandag, ik HAAT MAANDAGAVOND nog meer, EN IK HAAT ANTWAN!!! (Ehh… dat laatste neem ik terug)

Maandagavond kwam en ik was echt schijtchagreinig.

Adolfje van Lent opgehaald, hij was net klaar met eten en wilde dus langs de McDonalds.

Bij de McDonalds:
McD: “Goedenavond, welkom bij McDonalds mag ik uw bestelling alstublieft?
Bert: “Ja, 3 big mac’s 2 grote friet 1 aarbeienmilkshake en 1 chocolademilkshake, wil jij ook wat Peet?”
Ik: “Ja, ik wil naar huis”
Bert: “Peet, we worden miljardair!! Ik zeg één ding: ‘Carpachio drive through!’
Ik: “GAST! HOU ALSJEBLIEFT JE STOMME ROTKOP, VREET DIE TROEP OP, DAN KUNNEN WE GAAN!!

Twee weken geleden gingen Bert en ik en nog een paar kansloze, op hun ouders terende, net-geen-pubers naar Amsterdam. Concert van Voicst.
Ome Peet had zich opgeworpen als de Bob en dat betekende dat ik dus al die loosers moest ophalen en thuis brengen.
Ik begon voor het gemak bij “my little fat buddy” Bert, ik kwam om een uur of zeven bij de bolle en ik probeerde hem zo te manipuleren dat we na het concert niet in Amsterdam zouden blijven hangen. Zuur en ongezellig als ik ben wilde ik meteen weer naar huis na dat concert.
Vreemd genoeg had Bert daar ook geen trek in maar met een paar biertjes achter zijn kiezen kan dat zo veranderen.
Okee, we gingen op pad, als eerste zouden we Mighty Mike oppikken van het station in Geldermalsen, dat ging vlekkeloos. Daarna zouden we Antwan De Googleman ophalen, die gast woont in de middle of fucking nowhere (en dat is maar goed ook).
Het concert zou om negen uur beginnen en om kwart over acht vertrokken we uit Nidderhèmmerd. Op het Leidsche Plein zouden we nog iemand ontmoeten, we belden meteen om te zeggen dat we er aankwamen, hij stond daar in een temperatuurtje van -15 en was helemaal blij dat we er binnen drie kwartier zouden zijn.
We waren inderdaad binnen drie kwartier in de binnenstad…. waar we kansloos verdwaalden. De boertjes van buuten op avontuur in de grote stad.
Jankend, een uur of tien (!) hebben we de prutsmobiel tegen een hek van een gracht gezet en vroegen we de weg aan een paar taxichauffeurs.
Wij: “Weten jullie waar de melkweg is?”
Taxichauffeur: “Ja natuurlijk, dan ga je over het pleintje, tweede straat links en dan ga je alleen maar rechtdoor en dan aan de Kolenprinssestraatweg links en die volg je tot je bij de Dubbeldwarsgracht komt en daar is het Leidsche Plein.
Wij: “Hoe lang gaat dat duren?”
Taxichauffeur: “Oh… een half uurtje”
Taxichauffeur: “Waar komen jullie eigenlijk vandaan?”
“Nidderhèmmerd! Wereldstad” Roept Antwan.
Taxichauffeur: “Oh, dan duurt het zeker een uur…”
Na een uur komen we eindelijk op het Leidsche Plein en zien we meteen onze gabber JW die ons zwaar onderkoeld meteen naar de melkweg leidde.
Het was half elf en we waren nog op tijd!!
Het concert op zich ging wel, de zanger lag bij het eerste nummer al stuiptrekkend al op de grond.
Hoogtepunt: Dazzled Kids
Dieptepunt: Man in zwembroek, overdreven doen met sambaballen.
Na één biertje kwam Bert naar me toe en zei heel blij: “He Peet, zullen we zo nog even met die gasten de stad in gaan?”
Maar een elleboog op zijn neus en een knietje en hij had daar ook niet zoveel zin meer in.
De boerkes gingen terug naar de provincie en na 180 km omwegen om de kindjes bij pappa en mamma terug te brengen was ik eindelijk thuis.